سیاسی

محمد تقی فاضل میبدی

چکیده : جمعه‌ای که گذشت مطالبی از قول آقای احمد جنتی در خلال خطبه‌های نمازجمعه بیان و پخش شد که نه‌تنها خارج از عرف دیپلماسی، بلکه از اخلاق و سنت اسلامی به‌دور بود. اظهار خرسندی از مرگ پادشاه سعودی و تبریک به مسلمانان که اکثرا از اهل سنت هستند با هیچ عقل و منطقی قابل‌توجیه نیست. در این موضوع هم شکی نیست که برخی سیاست‌های آل‌سعود در چندسال گذشته، در راستای وحدت دو کشور و حفظ منافع ملی ایران نبوده است؛ برخلاف دوران دولت اصلاحات و پیش از آن، که چالش قابل‌توجهی میان دو کشور وجود نداشت و روابط میان دو کشور به‌دلیل تدبیر روسای جمهور وقت، رابطه دوستانه و به‌دور از چالش بود...

جمعه‌ای که گذشت مطالبی از قول آقای احمد جنتی در خلال خطبه‌های نمازجمعه بیان و پخش شد که نه‌تنها خارج از عرف دیپلماسی، بلکه از اخلاق و سنت اسلامی به‌دور بود. اظهار خرسندی از مرگ پادشاه سعودی و تبریک به مسلمانان که اکثرا از اهل سنت هستند با هیچ عقل و منطقی قابل‌توجیه نیست. در این موضوع هم شکی نیست که برخی سیاست‌های آل‌سعود در چندسال گذشته، در راستای وحدت دو کشور و حفظ منافع ملی ایران نبوده است؛ برخلاف دوران دولت اصلاحات و پیش از آن، که چالش قابل‌توجهی میان دو کشور وجود نداشت و روابط میان دو کشور به‌دلیل تدبیر روسای جمهور وقت، رابطه دوستانه و به‌دور از چالش بود. در اینجا ذکر مطالبی چند لازم است:
١- با مرگ ملک عبدالله، مقامات ارشد نظام مانند آیت‌الله هاشمی‌رفسنجانی، رییس مجمع‌تشخیص‌مصلحت‌نظام، دکتر حسن روحانی، رییس‌جمهور و دکتر جواد ظریف، وزیر خارجه رسما تسلیت گفتند. علاوه‌بر‌این وزیر خارجه به نمایندگی از جمهوری‌اسلامی در این مراسم شرکت کرد. با وجود این، چه جای آن دارد یک روحانی که در مقام خطیب جمعه سخن می‌گوید و باید مسلمانان را به تقوا و اتحاد دعوت کند؛ به‌گونه‌ای سخن بگوید که ثمره آن، جز ایجاد اختلاف بیشتر میان شیعه و سنی و زیان و خسران برای منافع ملی ما نیست؟
٢- آقای جنتی ضمن تسلیت به آمریکا و رژیم اسراییل به‌عنوان حامیان حکومت سعودی و تبریک به مسلمانان به کسانی در ایران تسلیت می‌گوید که به تعبیر ایشان از سر سفره پادشاه عربستان تغذیه می‌کردند. سوال این است که منظور آقای جنتی چه‌کسانی است؟ براساس کدام مدرک و سند سخن می‌گوید؟ یک خطیب نباید از روی عصبانیت سخن بگوید چون ممکن است یک جمله خارج از عرف به حقوق همه ضربه وارد کند همچنان‌که در دولت پیشین و در عرصه دیپلماسی جملاتی ایراد می‌شد که به زیان منافع ملی بود.
٣-زمان زیادی از همایش وحدت شیعه و سنی در ایران نگذشته است. به همین تازگی مقام‌معظم‌رهبری نامه‌ای به جوانان اروپا و آمریکا نوشته که اسلام رحمت را از سرچشمه آن بشناسند. آیا سخنانی از این دست که در خطبه‌ها بیان شد، بر طبل جدایی و چالش نمی‌کوبد و حربه به دست تکفیری‌ها نمی‌دهد و اهداف همایش وحدت و نامه رهبری را نقض نمی‌کند؟ آیا این موضع، مشکل ما را در حل مساله هسته‌ای بیشتر نمی‌کند؟ سمیناری که علیه جریان‌های تکفیری در قم برگزار شد، روز نخست آقای جنتی دبیر آن بود. آیا اهدافی که در آن همایش دنبال می‌شد و پاره‌ای از علمای مذاهب دعوت شده بودند با اینگونه حرف‌ها سازگاری دارد؟ چرا باید این‌همه فاصله ایجاد شود؟
۴- آقای جنتی در خطبه مذکور بر این عقیده است که باید سیاست‌های موردنظر ایشان را پیش ببرند هرچند به اقتصاد ما آسیب بزند و مردم روزی یک‌بار غذا بخورند. این حرف با کدام منطق سازگاری دارد؟ اگر نتوانیم سیاست‌های خارجی خود را براساس یک عقل و منطق دنبال کنیم و با دنیا از سر تعامل درآییم، اقتصاد ما به نقطه موردنظر نخواهد رسید.
۵- هنگامی که به امام علی خبر کشته‌شدن خلیفه سوم رسید، حضرت برآشفته شد و فرمود، «جزعتم و اساتم الجزع» یعنی شما راه تند و افراطی پیشه کردید.
حضرت با اینکه اختلافات اساسی با خلیفه سوم داشت اما از مرگ او اظهار خرسندی نکرد تا وحدت جریان‌های مختلف مسلمین خدشه‌دار نشود. بنابراین جا دارد مسوولان محترم ستاد اقامه نمازجمعه در اینگونه موارد بازنگری کنند و در خطبه‌های نمازجمعه، منافع ملی و روح اسلام و اتحاد میان مسلمانان را در نظر بگیرند تا جایگاه این تریبون مقدس از آسیب مصون بماند.
منبع» روزنامه شرق
 

خوانده شده 3311 بار آخرین اصلاح در تاریخ یکشنبه, 14 شهریور 1395 09:33
Share this article

About author

Super User
برای نوشتن دیدگاه وارد سایت شوید.
بازگشت به بالا