بسم الله الرحمن الرحیم

هموطنان گرامی، برادر و خواهر مسلمان، علما  و طلاب گرامی، اساتید و دانشجویان ارجمند

حوادث و نا آرامی های چند روز اخیر، بار دیگر اذهان همه هموطنان، از هر صنف و گروه و مذهب و گرایش سیاسی را ، به اهمیت  ثبات سیاسی و ضرورت انسجام ملی توجه داده است. بی تردید، حفظ و حراست از نظم ملی و نظام جمهوری اسلامی، که همه ملت از هر زبان و دین و مذهبی، هزینه ای سنگین برای آن پرداخته است، خواسته ای همگانی، اسلامی و ملی است.

اما نا آرامی های اخیر، هشداری جدی برای آینده کشور، نظام جمهوری اسلامی و انقلاب اسلامی است و به همین دلیل هم ارزش تأمل و تدبّر  بیشتر دارد. مجمع مدرسین و محققین حوزه علمیه قم، ضمن اظهار تأسف عمیق از حوادث پیش آمده، توجه عموم هموطنان، بوه یژه رهبران و فعالان فکری- سیاسی را به نکات ذیل جلب می نماید:

۱)  نا آرامی های اجتماعی، اگر نه ذاتی، حد اقل همبسته دائم نظام های سیاسی، به ویژه در دوره های اخیر در همه جوامع امروز است. تاریخ، جغرافیا و فرهنگ هر کشوری ممکن است چهره ای خاص به این نا آرامی ها دهد، اما اصل آن فراگیر است. مهم درک ماهیت این نا آرامی ها و عبرت آموزی و عبرت پذیری از این دست رخدادها است.  نا آرامی های شهری، به عنوان یک پدیده اجتماعی، وجوه مثبت و البته خطرات ویرانگری دارند. از این جهت می توانند مثبت باشند که تناسب یا عدم تناسب نیازهای عمومی هر جامعه با سیاست ها و سیاستگذاری های کلان دولتمردان را نشان می دهند و آنان را به باز اندیشی در سیاست های عمومی توجه می دهند.

چهره منفی این نا آرامی ها، اما بسیار جای تأمل دارد؛ ولی عده ای هستند که علاقه و میل به تخریب و خشونت دارند. هیجان عمومی و روانشناسی جمعی چنان است که هر تجمع حتی کاملاً مسالمت آمیز خیابانی را ممکن است به میدان انفجار عقده های ناگشوده و کینه های فرو خفته کسانی بدل سازد، که سودی از ثبات سیاسی و انسجام ملی جامعه ما نمی برند.

۲) نا آرامی های اخیر ، نه بحران، بلکه می تواند نشانه ای از یک بحران باشد، به ویژه اگر تناوب داشته و فاصله تاریخی - زمانی وقوع آن ها معنی دار باشد. نا آرامی های اجتماعی- سیاسی همانند «درد» است. هیچگاه درد عین بیماری نیست، بلکه نشانی از یک بیماری احتمالی است؛ هشداری جدی است که برنامه ها و سیاست های اقتصادی، اجتماعی و ... در هر نظام سیاسی را باید به جد بازنگری و ارزیابی نمود.

۳) اعتراض اجتماعی و نا آرامی های ناشی از آن امروزه با معضل جدید و جدی تری هم رو برو است؛ توسعه  تکنولوژی  و حضور شبکه های اجتماعی موجب شده است که تجمعات خیابانی بیشتر مستعد «تخریب های کور» باشد. شبکه های اجتماعی با انگیزه های ناشناخته دعوتی به تجمع می کنند و بی آن که خواسته روشنی باشد، هر کسی از این فضای مغشوش، ماهی خود را می گیرد.

۴) قابل انکار نیست که هر شهروندی بر اساس تعالیم اسلامی و قانون اساسی کشور، حق اظهار نظر در مصالح عمومی جامعه را دارد و می تواند  از طریق اجتماعات و گردهمایی های مسالمت آمیز، حقوق شرعی و قانونی خود را مطالبه نماید. این گونه اجتماعات هیچ نیازی به هیچ مجوزی از هیچ نهادی ندارد، بلکه حق مردم است که دولتمردان امنیت چنین گردهمایی هایی را ضمانت نمایند. بدیهی است که هیچ عاقلی مطالبه حقوق مشروع از راههای نامشروع را نمی پذیرد. خشونت، اغتشاش و تخریب اموال عمومی که سرمایه ملی است، پسند هیچ شهروند دیندار و میهن دوست نیست.

بر رهبران و مسئولان نظام جمهوری اسلامی فرض است که حساب دو دسته را کاملاٌ جدا کنند؛ به اعتراض مدنی آنان که به هر دلیل فکر می کنند از سیاست های خرد و کلان حکومت آسیب دیده اند توجه کنند؛ اینان که حق شان را مطالبه می کنند، هرگز  اهل اغتشاش نیستند؛ و  آنان که اموال عمومی را تخریب و نظم ضروری جامعه را  تهدید می کنند، شاید آشوبگرانی باشند که خود را در اجتماع مسالمت آمیز شهروندان جا زده خواسته و ناخواسته ابزار دست دشمنان این ملت می شوند.

۵) مجریان امور کشور باید بپذیرند که ریشه این نا آرامی ها در ناکارآمدی سیاستگذاری ها و برنامه ها و تصمیمات اغلب نادرست دستگاه های مسئول است. صاحبان قدرت باید بدانند و بپذیرند که «نا آرامی اجتماعی یک پدیده و رویداد است»؛ مثل هر رویداد دیگری علتی و  دلیلی دارد و تا ضرورت نیابد ظاهر نمی شود. به جای تمسک به تئوری توطئه، آنان که مسئولیت دارند، به نتیجه اعمال خود بیندیشند و این پرسش را مطرح نمایند که چرا جامعه ما باید در شرایطی قرار بگیرد که چنین ناآرامی هایی با فواصل زمانی و شدت متفاوت تکرار شود و کشور را تا مرز بحران پیش ببرد.

۶) مجمع مدرسین و محققین حوزه علمیه قم، وظیفه شرعی خود می داند که مدیران ارشد جمهوری اسلامی را به بازنگری انتقادی در سیاست های کلان کشور، شنیدن صدای مردم و تلاش در جبران کاستی ها و عبور از لجبازی های جناحی دعوت  کند؛ در عین حال، شهروندان عزیز را به خویشتنداری و نفی خشونت، و جدا کردن صف خود از فرصت طلبان و دشمنان نظام و ملت فرا می خواند. بر کسی پنهان نیست که از کوره خشونت چیزی به نفع مردمسالاری، توسعه، اشتغال و رونق اقتصادی در نمی آید، و تنور آشوب نانی دست بیکاری نمی دهد.

مجمع مدرسین و محققین حوزه علمیه قم

۱۱/۱۰/۱۳۹۶

 

 

منتشر شده در یادداشت

بسم الله الرحمن الرحیم
وَ اعْتَصِمُوا بِحَبْلِ اللَّهِ جَميعاً وَ لا تَفَرَّقُوا (آل عمران:103)

حادثه اسفناک و ضد حقوق اسلامی تخریب نمازخانه برادران اهل سنت در منطقه پونک تهران، یکی از تأسف برانگیزترین حوادث دوره اخیر نسبت به حقوق شهروندی است. این عمل غیر قابل توجیه، دل همه دلسوزان عرصه تقریب مذاهب و وحدت امت اسلامی را با هر گرایش و سلیقه مذهبی به درد آورد و بیش از آن­که جای تأسف داشته باشد، در موقعیت تاریخی کنونی منطقه و کشور جای بسی تأمل و شگفتی دارد. از این رو، این سئوال مطرح است که در این شرایط که جریان داعش و تندروان از هر عملی برای جنگ و تقابل مذهبی و ترویج خشونت دامن می­زنند، چنین اعمالی با کدام منطق دینی و حقوقی قابل توجیه است؟ آیا این کار آب به آسیاب دشمن ریختن نیست؟ بی شک در این ماجرا عده‌ای خواسته یا ناخواسته دست به اقدامی خلاف مصلحت جامعه اسلامی زده‌اند که برای عموم فرهیختگان و مردم قابل قبول نیست . باید توجه کرد که توقعِ داشتن عبادتگاه و برگزاری مراسم دینی خواسته­ای طبیعی برای همه انسانها بویژه مسلمانان و برادران اهل سنت است. امام علی علیه السلام به فرزندش امام حسن فرمود: يَا بُنَيَّ اجْعَلْ نَفْسَكَ مِيزَاناً فِيمَا بَيْنَكَ وَ بَيْنَ غَيْرِكَ فَأَحْبِبْ لِغَيْرِكَ مَا تُحِبُّ لِنَفْسِكَ وَ اكْرَهْ لَهُ مَا تَكْرَهُ لَهَا وَ لَا تَظْلِمْ كَمَا لَا تُحِبُّ أَنْ تُظْلَمَ وَ أَحْسِنْ كَمَا تُحِبُّ أَنْ يُحْسَنَ إِلَيْكَ وَ اسْتَقْبِحْ مِنْ نَفْسِكَ مَا تَسْتَقْبِحُهُ مِنْ غَيْرِكَ وَ ارْضَ مِنَ النَّاسِ بِمَا تَرْضَاهُ لَهُمْ مِنْ نَفْسِك (نهج البلاغه، نامه 31، ص310). فرزندم! خود را ميان خويش و ديگرى ميزانى بشمار، پس آنچه براى خود دوست مى‏دارى، براى جز خود دوست بدار. و آنچه تو را خوش نيايد براى او ناخوش بشمار. و ستم مكن چنانكه دوست ندارى بر تو ستم رود، و نيكى كن چنانكه دوست مى‏دارى به تو نيكى كنند.
مجمع مدرسین و محققین حوزه علمیه قم ضمن تقبیح این عمل، مجدّانه از مسئولان جمهوری اسلامی می خواهد این حق به آنان بازگردانده شود و به برادران اهل سنت این نکته را اعلام می‌دارد که تعمیم دادن این حرکت ضد اسلامی و برخلاف معارف اهل بیت به کل مجموعه نظام اسلامی شایسته نیست.
مجمع مدرسین و محققین حوزه علمیه قم
14/5/94

منتشر شده در بیانیه ها و پیام ها

بسم الله الرحمن الرحیم
وَلا يَجْرِمَنَّكُمْ شَنَآنُ‏ قَوْمٍ عَلى‏ أَلاَّ تَعْدِلُوا

حملات ویرانگر و خونبار دولت سعودی به مردم بی دفاع یمن که ویرانه ای در حال سوختن باقی گذاشت، شنیع تر و تلخ تر از آن است که به وصف درآید و بعد از برقرای آتش بس ادعایی، پیگیری تجاوزات و ایجاد محدودیت در کمک رسانی به این مردم بی پناه، ظلمی مضاعف در انظار همه جهانیان به نمایش گذاشت. درد و دریغ که این اقدامات مخالف با تعالیم اسلام عزیز، از کشوری سر می زند که پادشاهش لقب خادم الحرمین بر خود می نهد و شعار اسلام بر پرچم خود دارد. کارنامه تباهکاری اینان پیش از این با راه اندازی و حمایت از گروه های تکفیری و تروریستی، سیاه شده است و این در حالی است که ده ها سال است در دل جهان اسلام از تیغ تجاوز صهیونیزم خون می چکد ولی هرگز قدمی برای نجات مسلمانان از سوی این خاندان برداشته نشده است.
از همه علمای مسلمان، روشنفکران جهان اسلام، خیرخواهان و دست اندرکاران تقاضا داریم برای خروج از این وضعیت اسفناک، همفکری و همکاری کنند و با نصیحت و حق خواهی از این منکر عظیم نهی کنند و برای برون رفت جهان اسلام از وضع موجود چاره اندیشند. از خداوند قادر متعال امن و امان، سلم و سلامت و اخوت و رحمت در میان مسلمانان مسألت داریم
مجمع مدرسین و محققین حوزه علمیه قم
2/3/1394

منتشر شده در بیانیه ها و پیام ها
بازگشت به بالا