یادداشت

بر مائده مکارم اخلاق در ضیافت رمضان29

مسعود ادیب

«وَ لِینِ الْعَرِیکَهِ ، وَ خَفْضِ الْجَنَاحِ ، وَ حُسْنِ السِّیرَهِ ، وَ سُکُونِ الرِّیحِ ، وَ طِیبِ الْمخَالَقَهِ»

خدایا { مرا به رنگ صالحین در آور} در نرم خویی و فروتنی و خوش روشی و متانت و وقار و رفتار اخلاقی دلپسند...
جامعه سالم مجتمع افراد سالم است. اگر مایلیم در جامعه آتش دشمنی فرو بنشیند و دوستی و برادری حاکم شود باید روح سلامت در خودمان زنده شود. آن بُعد از اخلاق فردی که به رفتار با دیگرن و زندگی جمعی مربوط است؛ با ادب، نزاکت، تواضع، نرم خویی، رواداری و متانت و حفظ آداب اجتماعی تقویت می شود.
به راستی ما چگونه در برابر واقعیت های طبیعی تسلیم هستیم. تاکنون کسی فریاد بر آورده که چرا پرواز نمی کند یا چون ماهیان در قعر دریا نمی رود؟ چرا وزن داریم؟ چرا اصطکاک وجود دارد؟ چرا و چرا طبعیت چنین است؟ آنها را به عنوان واقعیت می پذیریم وبا آرامش و تامل برای غلبه بر واقعیتهای طبیعی چاره جویی می کنیم. ثمره این چاره جویی این است که انسان امروز هم می تواند بالاتر ار همه پرندگان پرواز کند و هم در اعماق دریاها فرو رود.
چرا واقعیت وجود انسانها و سلایق، خواستها وتمایلات آنان را نادیده می انگاریم چرا چون موج بر صخره واقعیت سر می کوبیم و کف بر می آوریم؟ آیا با تعقل و تدبیر نمی توان به تنایج بهتری رسید. انسانی که متواضعانه به امکانات انسانی خود نگریسته توانسته بر جهان حکومت کند. انسانی که متواضعانه محدودیت خود را بفهمد بر جانها حکومت خواهد کرد .
انسان واقع گرا گردن فراز نمی کند، نرم خو و آسان گیر است، تواضع می کند و در برابر دیگران خاکساری نه از سر فریب، چون واقعیت محدود انسانی خود را می شناسد. روش های خوب در پیش می گیرد و همانگونه که به غایات نظر دارد به روشها هم توجه می کند. با وقار و متین است. غوغا نمی کند، ناسزا نمی گوید، وجود او آرامش بخش جمع است و وزنه تعادل. و در رفتار اخلاقی با دیگران چون عطر بوی خوش می پراکند. در هر جمعی چون او حاضر است رفتارها تعدیل می شود گفتارها به ادب می گراید. عقلانیت منطق را پاس می دارد و دوستی و ادب را رواج می دهد. آیا این ها به راستی زیور اهل صلاح نیست؟

Share this article

نظر دادن

از پر شدن تمامی موارد الزامی ستاره‌دار (*) اطمینان حاصل کنید. کد HTML مجاز نیست.

بازگشت به بالا